Van PCOS naar PMOS: wat is het verschil en waarom maakt het uit voor jouw behandeling?

Je hebt waarschijnlijk PCOS gehoord. Misschien heb je de diagnose zelf gekregen. Misschien twijfelde je al of het klopte, want die cysten waar iedereen het over had? Die zag jouw arts ook niet echt. PCOS wordt PMOS en dat moeten we niet zien als een klein detail. De naam klopte namelijk al die tijd niet helemaal.

In mei 2026 werd op het Europees Congres voor Endocrinologie in Praag officieel bekendgemaakt dat PCOS een nieuwe naam krijgt: PMOS. Polyendocrien Metabool Ovarium Syndroom. Gepubliceerd in The Lancet, het meest gezaghebbende medische tijdschrift ter wereld.

Ik ben al jaren geleden gestopt met de term PCOS te gebruiken. Puur omdat ik wist dat de naam vrouwen op het verkeerde spoort zet.

Wat was er mis met de naam PCOS?

PCOS staat voor Polycysteus Ovarium Syndroom. De naam suggereert dat het probleem zit in cysten op de eierstokken. Maar het gaat helemaal niet om echte cysten. Het gaat om follikels: kleine eiblaasjes gevuld met vocht. Bij vrouwen met PMOS worden er te veel van aangemaakt maar ze groeien niet goed door, waardoor een eisprong vaak uitblijft.

Het gevolg van die verkeerde naam? Tot 70% van de vrouwen met PMOS weet niet dat ze de aandoening hebben. Ze worden niet herkend, niet goed gediagnosticeerd, en krijgen behandelingen die het symptoom aanpakken maar niet de oorzaak.

Wat betekent PMOS dan wél?

PMOS staat voor Polyendocrien Metabool Ovarium Syndroom. Die naam zegt meteen meer over wat er speelt. Het gaat namelijk niet alleen over je eierstokken, maar over een complexe hormonale en metabole aandoening die het gehele lichamelijke systeem raakt. Meerdere (hormonale) processen worden beïnvloed. 

Naast problemen met de eierstokken zijn er ook metabolische problemen zoals hoge bloeddruk en diabetes type 2. Maar ook psychische problemen kunnen voorkomen die voor elke vrouw weer anders aanvoelen. 

Klachten die voorkomen bij vrouwen met PMOS:

• Onregelmatige of uitblijvende menstruatie
• Moeite met afvallen of onverklaarbare gewichtstoename
• Overmatige haargroei op plaatsen waar je dat niet wil
• Haaruitval op het hoofd
• Huidproblemen zoals acne
• Vermoeidheid en concentratieproblemen
• Vruchtbaarheidsproblemen

Maar ook: insulineresistentie, ontstekingen in het lichaam en een verstoorde hormoonbalans die niet alleen je cyclus beïnvloedt maar ook je stemming, je slaap en je energie.

Wat kun je wel doen bij PMOS?

PMOS verdwijnt niet vanzelf. Maar klachten zijn in veel gevallen sterk te verminderen als je begrijpt wat er hormonaal en metabool speelt. De juiste aanpak verschilt per vrouw en per klachtenpatroon.

Dat laatste is precies waar ik op inzoom. Want PMOS is geen aandoening waarbij één aanpak voor iedereen werkt. Geen one-size-fits-all. Jouw klachtenpatroon is van jou. Jouw hormoonhuishouding is van jou. Dit verdient dus een maatwerk aanpak.

Wat ik doe in mijn begeleiding: we kijken naar het hele plaatje. Voeding, slaap, stress, beweging, suppletie en darmgezondheid als zes pijlers die samen bepalen hoe jouw hormonen zich gedragen. Soms voegen we labonderzoek toe via gespecialiseerde laboratoria, zodat we niet alleen voelen wat er speelt maar het ook kunnen zien.

Kleine aanpassingen die samen grote verandering maken. Dat is wat ik keer op keer zie bij vrouwen die bij me komen.

Is de nieuwe naam PMOS voldoende?

De naamswijziging naar PMOS is een stap in de goede richting. Eindelijk erkent de medische wereld officieel wat ik al jaren zeg: dit is een complexe hormonale en metabole aandoening die vraagt om een brede aanpak.

Maar een nieuwe naam verandert niet vanzelf hoe vrouwen worden behandeld. Dat vraagt om een bredere visie op het gebied van leefstijl. In mijn optiek zouden zorgverleners complementair moeten samenwerken met leefstijl- en/of hormoontherapeuten om een passende oplossing te kunnen bieden.